Wszystkie ustawienia w KAISER: pełny poradnik taktyczny

Ustawienie to rama, na której opiera się każda inna decyzja. W KAISER robi ono dwie rzeczy naraz: określa, które pozycje musisz obsadzić w drafcie, i kształtuje sposób, w jaki twoja drużyna broni i atakuje. Jest ich szesnaście, a w selektorze pogrupowano je według linii obrony, żebyś szybko znalazł to, czego szukasz. Oto wszystkie.

Czwórka z tyłu

4-3-3, zrównoważony wybór domyślny

Najbardziej elastyczne ustawienie w grze. Trzech środkowych pomocników daje kontrolę, skrzydłowi rozciągają boisko, a samotny napastnik trzyma linię. Jeśli nie wiesz, kogo wylosujesz w drafcie, 4-3-3 dopasuje się do niemal każdej puli.

4-4-2, szerokość i duet napastników

Dwóch napastników nagradza pulę bogatą w snajperów, a płaską pomoc łatwo obsadzić. Przeciwko 4-3-3 może zostać zdominowane w środku pola, więc postaw na bocznych zawodników, którzy wracają do obrony.

4-2-3-1, nowoczesna kontrola

Podwójny pivot osłania obronę, a dziesiątka łączy formacje. Znakomite, gdy wybierzesz światowej klasy ofensywnego pomocnika, ale wymaga głębi w środku pola.

4-1-4-1, zasłona

Jeden typowy defensywny pomocnik za linią czterech. Najbardziej zdyscyplinowane w defensywie ustawienie z czwórką z tyłu i najlepsza ochrona dla kruchej pary stoperów. Niewiele zagrożenia pod bramką rywala.

4-5-1 i 4-4-1-1, przeczekanie

Zatłoczony środek pola dusi grę. 4-5-1 pasuje do samotnego, wysokiego napastnika; 4-4-1-1 cofa jednego z napastników na pozycję cofniętej dziewiątki i daje łącznik, którego brakuje w 4-5-1.

4-3-1-2, wąsko i środkiem

Zero skrzydłowych. Wszystko idzie przez dziesiątkę do dwóch napastników. Zabójcze, jeśli wybrałeś trzech elitarnych środkowych ofensywnych graczy, i bezradne wobec drużyny, która gra skrzydłami.

4-3-2-1, choinka

Dwie swobodne role za jedynym napastnikiem. Ustawienie na kontrolę: dominuje w środku i z założenia oddaje skrzydła.

4-2-2-2, kwadrat

Dwóch defensywnych pomocników, dwóch ofensywnych pomocników na bokach, dwóch napastników. Bardzo bezpośrednie, bardzo wymagające kondycyjnie i brutalne wobec płaskiej czwórki w pomocy.

4-2-4, wszystko do ataku

Dwie dwójki plus czterech ofensywnych graczy. Zabójcze z przodu, odsłonięte z tyłu. Ustawienie do gonienia wyniku ze słabszymi rywalami, a nie do mozolnego wywalczenia mistrzostwa.

Trójka z tyłu

3-5-2, przewaga w środku z wahadłowymi

Trójka z tyłu uwalnia wahadłowych do szarż w przód i zagęszcza środek. Potężne z atletycznymi bocznymi obrońcami, którzy mogą grać wyżej, bardziej ryzykowne, jeśli twoim obrońcom brakuje szybkości.

3-4-3, agresywny wysoki pressing

Trzech napastników i zwarty kwadrat w pomocy pozwalają pressować wysoko i angażować wielu graczy w atak. Ekscytujące z wybieganą, atletyczną kadrą, bolesne, gdy rywal złapie cię na kontrę.

3-4-2-1, nowoczesna trójka

Kontrolowane rodzeństwo 3-4-3. Dwaj wewnętrzni napastnicy schodzą za plecy samotnej dziewiątki, zamiast trzymać się linii bocznej, dzięki czemu między piłką a twoją trójką obrońców jest więcej graczy.

3-4-1-2, trójka z tyłu, wąsko z przodu

Dziesiątka i dwóch napastników nad czwórką w pomocy. Najbardziej ofensywny sposób na wykorzystanie trzech stoperów i dobre miejsce dla wybranego rozgrywającego, gdy masz też dwóch napastników.

Piątka z tyłu

5-3-2, cios z kontry

Ostrożny kuzyn 3-5-2: wahadłowi grają głębiej, broni pięciu. Frustruje silniejsze drużyny i wyprowadza kontry. Idealne w fazie pucharowej albo przy obronie prowadzenia.

5-4-1, niski blok

Najbardziej defensywne ustawienie w KAISER. Dziewięciu graczy z pola za linią piłki i jeden napastnik, który ją przytrzyma. Mistrzostwa z nim nie zdobędziesz, ale przetrwasz fazę grupową, zamkniesz dwumecz albo wyrwiesz punkt gigantowi.

Jak wybrać

Najpierw wybierz zawodników, potem postaw na ustawienie, które do nich pasuje. Świetna jedenastka w złym ustawieniu przegra z dobrą jedenastką we właściwym. Sprawdź w bazie danych, które pozycje naprawdę obsadzają twoje legendy, dołóż taktykę i role, a potem zbuduj swoją jedenastkę.

Więcej poradników